Je weet dat het kan in deze tijd, maar toch is het schrikken als je de dag voordat je op wacht gaat wordt gebeld met de mededeling dat je naar een gezin moet waar de kraamvrouw positief getest is op Corona. 

Op het moment dat ik het hoorde was mijn eerste gedachte: nee he, kan ik dit niet weigeren? Maar al snel kwam de gedachte: ja maar ook deze mensen hebben zorg nodig dus natuurlijk kan ik niet weigeren. 

Er ging op dat moment van alles door me heen. Het dodenaantal was nog steeds erg hoog, er zijn nog zoveel vragen waar niemand antwoord op heeft, want ik ben de eerste van De Waarden die naar een besmet gezin moet. Ik heb zoveel mogelijk informatie opgezocht, alle protocollen nagelezen en de volgende dag aan de slag gegaan in het gezin. Bewapend met pak, mondkapje en veiligheidsbril ben ik op pad gegaan om voor het gezin te gaan zorgen. 

En wat was het gelukkig meegevallen! Natuurlijk, mijn bril besloeg steeds en ademen in een mondkapje is echt niet fijn, maar dat neem je voor lief als je ziet dat de kraamvrouw iedere dag weer een beetje opknapt. 

In de loop van de kraamweek ging het helaas met het kindje wat minder goed. Dat viel af en begon geel te zien. Maar wat doe je dan in deze situatie als de verloskundige niet naar de geelheid kan komen kijken? Na overleg met de verloskundige hebben we besloten om de vader en het kindje naar het ziekenhuis te sturen. Moeder mocht natuurlijk niet mee vanwege haar besmetting. 

In het ziekenhuis werden de vader en het kindje als Coronabesmet gezin behandeld. De waardes van het kindje bleken wel aan de hoge kant, maar ze mochten beiden gelukkig weer naar huis. De volgende dag nog een keer prikken in het ziekenhuis uit voorzorg en die waardes waren gelukkig goed! 

De kraamvrouw moest ik deze week extra goed in de gaten houden natuurlijk en heel alert zijn op koorts en hoesten. De borstvoeding kwam wat moeizaam op gang omdat ze nog niet de oude was na Corona en daarbij ook nog de bevalling. 

Bij de kraamvrouw heb ik om het uur de temperatuur gemeten. Deze werd steeds hoger dus toch weer even overlegd met de verloskundige. We besloten het nog even aan te kijken en de kraamvrouw veel rust te geven. Gelukkig was dat voldoende om de koorts weer te laten zakken. 

Ondanks dat je de hele tijd druk bezig bent in een warm pak, met mondkapje en bril is het me alles meegevallen. Dit is ook te danken aan teamcoach Mildred! Zij heeft me er echt doorheen geholpen. We hebben zo veel en fijn contact gehad, ik kon altijd bellen om  te overleggen en een oplossing te bespreken. Zo voelde het alsof ik er niet alleen voor stond! 

Groetjes 

Noƫlle Langenberg